ÖCALAN’IN GİZLİ RUHU: Haki Karer

 Çoğu kimse Haki Karer’i bir eylemci olarak bilmez. Ama bir komutandı, bir eylemciydi. Antep’teki birçok eylemi, kavgayı, bombalamayı bizzat kendisinin örgütlediği birimle birlikte yaptı, ona da öncülük etti.

ANF/BEHDİNAN

PKK Yürütme Komitesi Üyesi Duran Kalkan, Mayıs Ayı Şehitleriyle ilgili ANF’ye verdiği söyleşide, ‘’Haki Karerler, Halil Çavgunlar, Ferhat Kurtaylar, Mayıs ayındaki bütün şehitlerimiz, zindan direnişçilerimiz, Mazlumlar, Hayriler, Kemaller özgür Kürdistan’ın gerçek yaşayanlarıdır. Fiziki olarak toprak olmuş olabilirler ama isim, bilinç, çizgi, ölçü olarak yeni Kürdistan’da yaşayanlar onlardır’’ dedi. Kalkan ile söyleşinin ikinci bölümünde Haki Karer’i ve Halil Çavgun’u anlattı.

Kürt Halk Önderi “PKK temsilinin cesaret kadar da bilincinde çok güçlü olmasını isteyen ve de çok gerekli olan bir oluşumdur” vurgusu yaparak, “bunu ilk devrim şehitlerimizden Haki Karer, daha çok mücadelenin ilk bilinç tohumlarının serpildiği en zor dönemin direnişçi kişiliğidir” şeklinde ifade etmişti. Bu bağlamda 18 Mayıs 1977’de Stêrka Sor adlı ajan provokatör grubun lideri Alaattin Kapan tarafından katledilen PKK önder kadrolarından Haki Karer ve yaşamına ilişkin bize neler paylaşabilirsiniz?

Haki Karer, PKK’nin önder kadrolarından değil, Önder Apo’nun “Benim gizli ruhumdu gibiydi” dediği bir kadrosudur. Önder Apo ile bütünleşmesi bu düzeydedir. Bunu herkesin bilmesi lazım. Gizli ruhum gibiydi sözünden ne anlaşılır? Ben ne duyuyorsam ne düşünüyorsam, ne hissediyorsam benim gibi hissediyor ve yapıyordu. Dolayısıyla Önder Apo ile Haki Karer yoldaşın bütünlüğü; düşünce ile eylemin, duyguyla davranışın bütünlüğü gibiydi. Biri düşünce ve duyguydu, biri eylem ve yaşamdı, yani pratikti. Böylece bir elmanın iki yarısı gibi bir bütünü ortaya çıkartan iki parça gibiydiler. Böyle bir bütünlük oluşturdular. Dolayısıyla Haki Karer, Önder Apo’yu ilk anlayan, tanıyan; Önderlik gerçeğini, bilincini, ruhunu, özelliklerini hiçbir gelişmenin daha ortada olmadığı bir dönemde ilke ve doğru bir biçimde gören, yeterince anlayan ve bu temelde de ona katılan bir kişiliktir. Önder Apo’dan sonra ilk Apocu demek lazım. Öyle germek gereklidir. Bu anlamda da PKK’nin özelliklerini, Apocu çizginin ilke ve ölçülerini doğru ve yeterli anlamak için kuşkusuz Önder Apo’nun özelliklerini incelemek, araştırmak, bilince çıkartmak gerekiyor. Onunla birlikte bu özelliklerin öğrenileceği yer, Haki Karer kişiliği oluyor. Bunu hepimizin iyi bilmesi ve anlaması gerekiyor. Bu temelde şehadetinin 42. yıl dönümünde Haki Karer yoldaşı bir kere daha saygı ve minnetle anıyorum. Amacını başarma, anısını yaşatma sözümü yeniliyorum.

Haki Karer de hile olmazdı

Haki arkadaşı, ben 72-73 kışından itibaren tanıyorum. Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi’nde öğrenciydik. Benden bir devre önce 71-72 öğretim yılında üniversiteye girmişti. Yani Önder Apo’nun İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne yatay geçişle kaydını yaptırdığı dönemde Haki Karer yoldaş da Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Matematik Bölümü’ne kayıt yaptırmıştı. Ben bir yıl sonra aynı fakültenin aynı bölümüne kayıt yaptırdığımda dersleri takip etmek için birkaç derse geliyordu. Birçok dersi geçmiş bir ya da iki derse önceki yıl da devam edememişti. Onlara devam etmek için geliyordu, o derslere birlikte girdik. O zamandan itibaren tanıdım.

Daha sonra da hep birlikte olduk. Önder Apo’yu tanıdım. Zaten liseden Cuma arkadaşı da tanıyordum. Önder Apo’yu tanımamda her iki arkadaş da vesile oldu. Ankara’dan Kürdistan’a taşınırken çoğu zaman birlikte olduk, hareket ettik, birlikte evde de kaldık.

Bu çerçevede şunları söyleyebilirim: Çok değerlendirme yapmaya gerek yok, ama Haki Karer kişiliği nasıl bir kişilikti? Her şeyden önce çok saf, çok temiz, çok sade bir kişilikti. Bu özelliklerini vurgulamak lazım. Herkeste hile olur ama Haki de hile olmazdı. O nedenle de bir insan kendine bile kuşkuyla yaklaşır, ama Haki’ye yaklaşımda kuşku duymazdı, çünkü onun hiçbir hilesinin hurdasının olmayacağını bilirdi. Karşıdakine o izlenimi ve intibaı verirdi. Buna göre de davranırdı.

Haki Karer kişiliği çok emekçi, çalışkan, inançlı, kıt kanaat yetinen, kendini başka insanlardan üstün görme, farklı görme özellikleri hiç olmayan, yemede en aza, giyimde en gösterişsize razı olan bir kişilikti. Bir özelliğini daha söyleyeyim. Hiçbir zaman kendisi yanındaki arkadaşlardan daha çok yemiş, daha gösterişli giyinmiş, daha önde görünen konumda olmadı. Önder Apo da “yemedi yedirdi, giymedi giydirdi’’ dedi. Hiçbir zaman bir gösteriş tutkunu olmadı. Öyle kendisini bir başkasından üstün ve ayrıksı görmedi. Tabi bu özellikleriyle herkeste büyük bir sevgi, saygı uyandıran yapısı vardı. Emekçiydi ve çalışkandı.

Diğer yandan gerçekten çok planlı ve örgütlüydü. Dıştan hiç göstermezdi ama pratiğine baktığın zaman hep ölçülüydü. Sabahtan kalktığı zaman ne yapacak, ne zaman nerede olacak kendisini planlardı, örgütlerdi. Çevresindekilerle ne yapacaksa onları planlardı, örgütlü hareket etmeye öncülük ederdi. Planlı, örgütlü davranışlarıyla zamanı iyi değerlendiren, çalışkanlığıyla okuyup incelemeci, tartışmacı yanlarıyla eğiticiydi, örgütleyiciydi, yöneticiydi. Haki arkadaşın yönettiğini çok kimse bilmezdi, doğal bir yöneticiydi. Planlar, örgütlerdi, öyle bir üslupla bunu yapardı ki herkes sanki kendisi planlar, yapıyormuş gibi sanırdı. Öyle emirle karar vererek, dikte ederek, yetki kullanarak yaptıran değildi, onu hiç göremezdin. Öyle bir duruma hiç düşmezdi, çünkü öyle bir şey gerektirecekse öyle bir konuma girmezdi kendisi yapardı, birlikte yapardı. Eğer başkasına yaptıracak durumda değilse çalışma saatini ikiye katlar, hızını daha çok arttırır, temposunu yükseltir onları da yapardı.

Baştan itibaren Öcalan’ın yardımcısı

Daha 73-74-75’te PKK Ankara’da ideolojik grup oldu. Grubun örgütsel koordinasyonu kuşkusuz Önder Apo’ydu. Fakat baştan itibaren bir yardımcısı konumundaydı. Pratik işleri örgütleyip organize eden durumdaydı. Önder Apo’nun düşüncelerinin doğruluğuna bilerek, anlayarak, özümseyerek inanmıştı. Kendi düşüncesi haline getirmişti. İnanarak yapıyordu ve şuna da inanmıştı. “Önder Apo her zaman doğru düşünür, doğru karar verir, doğru yapar.”

Dolayısıyla Önderlik karşısında sanki 40 yıllık devrimci bir pratik içerisinde pişmiş, örgüt yaşamı içerisinde şekillenmiş bir militan duruşu gösterdi, örgütlü duruşu gösterirdi. Bir devrimci nasıl durur, emir talimat düzenine göre nasıl yaşar, Önderlik karşısında öyleydi. Önderliğin düşüncelerinin, sözlerinin uygulanmasına bu temelde yaklaşırdı. Onları sorgulayan, tartışan, araştıran konumda değildi. Onların doğruluğuna inanır, nasılını anlar ve gereklerini de pratikte yapar ya da çevresiyle de yaptırır, çevresiyle birlikte gerçekleştirirdi.

Bu bakımdan profesyonel bir devrimci militanın, parti militanının taşıması gereken bütün özellikleri en ileri düzeyde edinmişti. Aynı zamanda mücadeleci bir kişilikti. O konuda da çok kendini belli etmez, ama fiziki olarak da önemli bir gücü vardı, önemli bir gücü vardı, atletik bir fiziki yapıya sahipti. Sürekli hareket halindeydi kendisini güçlendiriyordu. Dolayısıyla fizik gücü bakımından da etkili bir pratik yapan, kavga edebilen özelliklere de sahipti. Haki Karer bir baktın komutan oldu, eylemci oldu, militan oldu. Eylemin en iyi yürüteni oldu. ADYÖD pratiğinde de militan görevleri en çok yerine getirendi, arkasından Antep pratiğinde de devrimci mücadele çizgisinin oluşmasında, onun ilk adımlarının atılmasında, hedeflerinin belirlenmesi, yöntemlerinin oluşması, araçlarının geliştirilmesine öncülük etti.

Çoğu kimse Haki Karer’i bir eylemci olarak bilmez, anlatımlardan yola çıkılınca sanılır ki bir düşünce ve organizatör kişiliğidir. Hayır, bir komutandı, bir eylemciydi. Antep’teki birçok eylemi, kavgayı, bombalamayı bizzat kendisinin örgütlediği birimle birlikte yaptı, ona da öncülük etti. Gerektiği zaman düşünce gücüydü, gerektiği zaman örgütleyici, yöneticiydi, gerektiği zaman komutandı, eylemciydi. Devrimci süreç neyi gerektiriyorsa onu yapan oldu. Öyle komple bütünlüklü devrimci bir kişilikti. Haki Karer kişiliğini bu tür özelliklerle tanımak, anlamak önemlidir.

PKK ilke ve ölçülerinin oluşmasında, PKK’nin ideolojisinin şekillenmesinde Önder Apo ile Haki Karer yoldaş arasındaki ilişkiler belirleyici oldu. Rahatlıkla o ilişki PKK’nin yaşam ilke ve ölçülerini şekillendirdi, diyebiliriz. Bütün PKK grubu da bu temelde kendini eğitti, şekillendirdi. PKK militanlığının ölçü ve özellikleri bu temeldeki bir eğitimle oluştu. Parti ölçüleri PKK, aslında Önder Apo ve Haki Karer yoldaş arasındaki yaşam ve çalışma sürecindeki ilişki tarzından oluşmuştur, diyebiliriz. Bu düzeyde etkiliydi.

Bu da onun eğiticiliğini, örgütleyiciliğini, yöneticiliğini, eylemciliğini geliştirdi. İnsanları daha çabuk kazandı, daha çok örgütledi, daha iyi yönetti. Mazlum Doğan arkadaş “Haki arkadaş oturdu dört saat grubun görüşlerini sözlü olarak anlattı. Bitirince hepsine katılıyorum, gruba da katılıyorum dedim ve Apocu oldum” dedi. Bu kadardı. Haki arkadaş bir kişiye “şöyle yap” dediği zaman ortada örgüt yoktu ama o kişi sorgulamazdı, “mutlaka yapılması gereken bir şeydir” diyerek onu emir talimat görür yerine getirirdi. ‘Ne gereği var, yapılması gerekiyor mu, başka biçimde yapılamaz mı’ biçiminde hiç kimse sorgulamazdı. Ne yapılması gerekiyorsa zaten Haki Karer düşünmüştür, doğruya ulaşmıştır, o halde hiç üzerinde tartışmaya, araştırmaya gerek yok; gerekli olan onu uygulamaktır, derdi ve onu uygulamaya giderdi. Böyle değerlendirilebilir, anlaşılabilir. PKK’liliğin bu özellikleri günümüz açısından da son derece eğitici ve öğreticidir. Bunun herkes tarafından biraz daha bilinmesi açısından bu yıl dönümü vesilesiyle ifade etmeyi gerekli gördüm. Bir kere daha saygıyla anıyorum.

Öcalan, “İlk şehitler alacakaranlıkla aydınlık bir gelecek arasında kurulan bir köprü olurlar. Bu köprü, biraz ilerlemek isteyenlerin mutlaka üzerinden geçmesi gereken bir köprüdür’’ vurgusu yapmış ve bunu Haki Karer için “O’nun anısına bağlılığın tarihsel bir anlamı vardır. Görülecektir ki, daha sonraki büyük gelişmelerin nedeni de bu anıya bağlı kalınarak, gereklerinin yapılmasıdır’’ şeklinde ifade etmiştir. Peki, böyle tanımlanan şehitlik kurumu daha sonraki gelişim sürecinde neleri ifade ediyor?

Önder Apo’nun şehadeti tanımlaması, anlamlandırması, şehadete bağlılığı ve onun gereklerini yerini getirmesi, ortaya çıkardığı gelişmelerle kanıtlanmış bir gerçekliktir. Sözlü ifadeleri de var herkes okuyup öğrenebilir. Pratikteki gelişmeler de göz önündedir. Öyle anlaşılmayacak, görülmeyecek bir durum yoktur. Alacakaranlık; yaşamın, neler olacağının belirsizliğidir. Kimse yarının ne olacağını bilemez. Tahmin edebilir. Aydınlık; öngörüdür, düşüncedir. Tarihin derslerinden, geçmişin tecrübe birikiminden çıkartılan bilinçle yarını, geleceği, nasıl olacağını tahmin etme, öngörme durumudur. Buna da bilinç diyoruz. Bilinç aydınlığı ifade eder. Gerçek ise alacakaranlıktır. Yaşam gerçeği, alacakaranlıktır. Bilinç, yaşamın alacakaranlığını aydınlatmaya çalışan bir olgudur. Önderlik, Önder; alacakaranlığı en çok aydınlatmayı bilen, olabilecekleri en derin, kapsamlı, doğruya yakın tanımlayabilen, değerlendirebilen, dolayısıyla alacakaranlığı yırtan, geleceği aydınlatan kişilik ya da gerçeklik demektir.

Önder Apo önderlik oluşumunu her zaman şehitler gerçeğine bağladı. “Şehitler, alacakaranlığı yırtıp aydınlatan, alacakaranlık içerisinde doğru yaşamın ne olması gerektiğini bize gösteren gerçekliklerdir. Doğru yaşamın kendileridir” dedi. Dolayısıyla kendi önderliğini bir şehitler önderliği, kendisini bir şehitler sözcülüğü olarak tanımladı. Dolayısıyla PKK’de Önderlik gerçekleşmesi, Önder Apo ve şehitler bütünleşmesidir. Bunu bir defa böyle görüp anlamamız, bilmemiz gerekiyor. Önder Apo şehadete de bu temelde anlam verdi. Öyle dar duygusal yaklaşımlarla yaklaşmadı, ah vah etmedi. Bazı ritüellerle saygının gereğini yerine getirmeyi öngörmedi. Dahası şehadeti bir ölüm olarak değerlendirmedi. Tam tersine özgürce var olma, özgür yaşamı yaratma duruşu, tutumu olarak değerlendirdi. Hiçbir zaman şehitleri kayıp olarak görmedi, tam tersine şehadeti, şehitleri büyük bir devrimci gelişme, devrimci kazanım, önderlik gerçekleşmesi, geleceğin aydınlatılması, doğru yaşam yolunun gösterilmesi ve doğru özgür yaşam çizgisinde yürümek isteyenler için gerekli komutanın, emir gücünün oluşması olarak tanımladı. Böyle ele aldı.

73 baharında örgüt kurmaya karar verişi bu temeldedir. Şehitlerin anıları yok olmasın, önderlerin katledilmesinden önderlik boşluğu oluşmasın, biçimindedir. Ne kadar zor, tehlikeli de olsa mutlaka tarihi süreç rol oynamak, görev yerine getirmek istiyorsa bunu mutlaka yapacaksın, demiş; tarihten böyle emri almış; sorumluluk duygusunu, bilincini edinmiş ve bu temelde yola çıkmış bir kişilik oluyor. Şehitlerin emrinin yürüyüşünü ifade ediyor. Önderlik yürüyüşü şehitlerin emrinin gereğinin yerine getirilmesidir. Dolayısıyla bütün PKK’deki şehadetlere de Önderlik böyle yaklaştı. Haki Karer yoldaş şehit düştüğünde “sanki kazanlarla kaynar sular kafamıza dökülmüş gibi hissettik” dedi. Bu kadar zorluk yaşadı, üzüntü duydu.

Devrimci intikam ve partileşme

“Uzun uzun düşündük, Karadenizli bir genç geldi, dilini, toprağını bilmediği bir ülkede o halkın özgürlüğü için yaşamını feda etti. Böyle bir kişinin anısına nasıl sahip çıkılır? Bir Karadenizli genç bunu yapıyorsa Kürdistanlı bir genç olarak ben ne yapmalıyım? Böyle bir insanın yoldaşı nasıl olmalıyım? Anısını nasıl yaşatmalı, amaçlarını nasıl başarmalıyım?” Önderliğin bütün sorgulaması bu esaslar üzerinde gelişti ve net söyledi. “Bu konuda iki cevap verdim. Bir; intikam direnişçiliği geliştirerek; faşist-soykırımcı zihniyet ve siyaset Kürt’ün özgürlüğü için çalışanı, mücadele edeni katlediyorsa katile intikam direnişiyle karşılık vermek lazım. Ancak bu katliamı durdurabilir. İki; böyle bir direniş örgütlü olursa başarıya gider, böyle bir örgüt de ancak parti gibi felsefik, ideolojik, siyasi, örgütsel olarak en sıkı birleşmiş, bütünleşmiş, ruhsal birlik temelinde oluşmuş bir örgütlenme biçiminde olur. Başka türlü bir örgütlenmeyle böyle bir mücadele başarıya gitmez.”  Dolayısıyla hem devrimci intikam direnişinin gelişimi hem partileşmenin gelişimi, işte bu karar ve bunun pratiğe geçirilmesi temelinde oldu. Önder Apo’nun şehidi nasıl anladığı kadar, anıya nasıl sahip çıktığı, onun pratiklerini nasıl pratikleştirdiği de önemli ve biz bunu ilk başta ve en açık bir biçimde Haki Karer yoldaşın anısına sahip çıkışta, onu tanımlayışta ve onun pratiklerini yerine getirişte gördük. Hem intikam direnişçiliğini hem de parti örgütlenmesini geliştirdi. Bunu daha sonra halk örgütlenmesine, gerilla örgütlenmesine dönüştürdü. Yani büyüttü, mücadele etti ve yaşattı.

Dikkat edelim Kürdistan’ın yaşayan gerçekleri oldular. Başta Haki Karer olmak üzere peş peşe şehit düşenler. Halil Çavgunlar, Ferhat Kurtaylar, Mayıs ayındaki bütün şehitlerimiz, zindan direnişçilerimiz, Mazlumlar, Hayriler, Kemaller özgür Kürdistan’ın gerçek yaşayanlarıdır. Fiziki olarak toprak olmuş olabilirler ama isim, bilinç, çizgi, ölçü olarak yeni Kürdistan’da yaşayanlar onlardır. Kürt gencinin, kadınının, yaşlısının, erkeğinin yaşadığı yeni özellikler onlardır. Herkes onların özelliklerinden bir şeyler aldı ve onlarla kendisini eğitti. Devrimciliği, yurtseverliği, demokratlığı onlardan öğrendi. Milyonlarca insanda Haki yaşıyor, Kemal yaşıyor, Mazlum yaşıyor, Halil yaşıyor, Hayri yaşıyor. Bu bir gerçeklik haline geldi. Dikkat edelim böyle bir yaşayan gerçeklik var. Önder Apo şehitlere işte böyle sahip çıktı. Şehidin anısına bağlılığı böyle anladı;

  • Dar duygusal yaklaşım yanlıştır. Ağlayıp sızlayıp, üzüntü duymakla yetinen yaklaşım yanlıştır. Kuşkusuz insan acı duyar, Önder Apo o acının en derinini duydu ama acıyı devrimci özgürlükçü gelişmeye, örgüte ve eyleme dönüştürebilmek önemlidir. Birisi onu yapmazsa o acı kendisini de yakar, yok eder ve kurutur ama öyle yaparsa o acı şehidi büyük bir örgüt ve eylem gelişimine dönüştürür. Öncü, komutan, irade yapar; yaşam gerçeği haline getirir. Nitekim Önder Apo öyle yaptı, öyle ele aldı. Dar duygusal yaklaşımla ele almadı.
  • Şehidin anısını bir emir ve talimat; amaçlarının mutlaka başarılmasına emreden gerçeklik olarak gördü ve bu temelde de pratiği geliştirdi. Örgüt ve eylemi geliştirdi. Anıya sahip çıkmanın gereği onun amacını başarıya götürmek, pratiğe geçirmek, amaçladığı örgütü, eylemi, mücadeleyi geliştirip zafere yürümek olarak gördü. Yoksa dar duygusal yaklaşımla sadece acıyla sınırlı kalan olmadı. Yine eylemsiz, pratiksiz kalmadı.
  • Şehidi hiçbir zaman yok olmuş, ölmüş olarak görmedi. Yaşayan gerçeklik olarak gördü. Şehitler için “PKK biçiminde yaşıyorlar” dedi. PKK’yi “şehitlerin yaşayan gerçekliği” olarak tanımladı. “Şehitler partisi” dedi. Bütün şehitlerin PKK ve PAJK’da yaşadıklarını ortaya koydu, vurguladı, ölçü haline getirdi. Böylece şehitleri; ölümü, yok oluşu yaratan değil, tam tersine yaşamı, yeniyi yaratan, gelişme sağlayan, öncülük/komuta eden önderler, komutanlar, parti gerçekleri olarak gördü. Bu da çok önemlidir. Bu noktada şehitler yeniyi, özgür olanı yaratma gerçekleridir. O halde şehide bağlılık yeniyi yaratan, özgür olanı yaratan ve oraya koşan demektir.

Şehadeti ölüm çizgisi olarak görüp şehitlere bağlılığı kendini öldürmeye götürmek yanlıştır. Bazen içimizden çıkıyor. Yoldaşlardan biri şehit düşmüş, onun şehadetinden yola çıkarak kendisini şehit düşürmek istiyor. Bu yanlıştır. Önder Apo öyle görmedi. Kesinlikle doğru bir yaklaşım değildir. Doğru olan yaklaşım, o şehidin amacını başarmak için örgüt ve eylem geliştirmektir. İdeoloji ve politika geliştirmektir. Bir gelişmeye yol açmaktır. Önder Apo böyle değerlendirdi. Bunun mümkün olduğu, doğru olduğu görüldü ve pratikte de kanıtlandı. Dikkat edilirse şimdiye kadar da böyle gelişmeler oldu. Önder Apo’nun şehadete verdiği anlam budur. Şehit, bir çizginin kanıtıdır. Şahitlik yapmaktan geliyor. Böyle bir yaşam gerçekliği var. Bu doğrudur. Bu gerçekleşebilir. Kemal Pir “Biz yaşamı uğruna ölecek kadar seviyoruz” dedi. Özgür yaşam çizgisini uğruna ölecek kadar seviyor. Uğruna ölmek, onun yaşanabileceğinin kanıtı oluyor. Şehit, ona şahitlik ediyor. Böyle bir gerçeklik vardır ve yaşanabilir. “Ben buna şahitlik ediyorum, sen yürü ve başarırsın” diyor. Şehitler gerçeği böyle bir emir gücü demektir. Önde Apo da böyle aldı, böyle de tanımladı ve böyle de yürüdü. Bütün PKK’ye de böyle yürünmesi gerektiğini öğretti. Parti, bu temelde yürüyor. Biz bu şehitler ayını ve gününü de bu temelde karşılıyor ve şehitlerin izinde bu çerçevede yürüme kararlığımızı bir kere daha pekiştiriyoruz.

Halil Çavgun, Haki Karer’in ikizi gibiydi

Öcalan, 18 Mayıs’ta şehit düşen Halil Çavgun’a ilişkin “Halil Çavgun’un anısına bağlılık faşist gerici bir çetenin Hilvan kitlesi üzerindeki her türlü baskı ve sömürüsünü yerle bir edilmesi olmuştur” demiş. Yine “Hilvan direnişi bugün gerilla düzeyine ulaşmış olan yılların pratik savaşımımızın kapsamlı ilk örneği ve ilk modeli olmuştur” vurgusu yapmıştır. Bize PKK öncü militanlarından Halil Çavgun’un yaşamı ve PKK tarihinde önemli yeri olan Hilvan Direnişi’nin ilerleyen yılara dönük kazanımlarından, yine Mayıs’ta şehit düşen bu direnişin komutanı PKK MK Üyesi Mehmet Karasungur’un mücadele içerisinde üstlendiği rolü anlatabilir misiniz?

Ben Halil Çavgun yoldaşı da tanıdım. Hilvan’da tanıdım. Amed ve Urfa’da gördüm. Çok uzun tanıdığım ya da birlikte çalıştığımı söyleyemem fakat biraz tanıyacak ve anlayacak kadar da tanıma imkanım; Hilvan’daki durumunu gözleme imkanım oldu. Hilvan’da gençliğe öncülük ettiği dönemde Hilvan’a gittim geldim. Çok fazla zaman almaya ve tekrarlamaya gerek yok. Haki Karer için belirtiğim özelliklerin bir benzerini Halil Çavgun yoldaş için de geçerlidir, diyebilirim. Önder Apo “Haki Karer benim gizli ruhum gibiydi” dedi. Halil Çavgun da sanki Haki Karer’in ikizi gibiydi. O duruşları, davranışları, sadeliği, dürüstlüğü, insan severliği, kimseyi incitmeyen gerçekliği, çalışkanlığı, düşünce gücü; Önderlik gerçeğine, Kürdistan’ın özgürlüğüne, özgür yaşam çizgisine bağlılığı, mücadeleciliği, herhangi bir kire ve pasa kesinlikle bulaşmayan tutumu vb. özellikler sanki Haki Karer’le ikizmiş gibiydi. Sanki özel onun eğitiminden geçmiş, öyle bir şekil almış gibi bir durumdu.

PKK değil, Halil Çavgun örgütledi

Örgütsel konum açısından da tanımlamak için geçmiş süreçlerde de şöyle ifade ettim: Genel PKK gruplaşması açısından Haki Karer’in konum ve yeri neydiyse Hilvan’daki gençlik için de Halil Çavgun’un yeri ve konumu öyleydi. Genel PKK gruplaşması için Önder Apo “Haki Karer benim gizli ruhum gibiydi” dedi. Dolayısıyla Halil Çavgun da Hilvan ve Urfa pratiğinde gerçekten de Önder Apo’nun gizli ruhu gibiydi. Sanki Haki Karer’in bir ikizi gibiydi. Belli sürelerle Hilvan’da kalıp gözleme durumum oldu. Gerçekten de Hilvan’daki gençler  kendilerinden kuşku duyuyorlar, Halil Çavgun’dan duymuyorlardı. Ben sadece Hilvan’da Hilvanlı gençleri görmedim, Amed’de onlarla birlikte kaldım. Urfa’da, Antep’te gördüm. Özellikle Amed’de uzun süre birçok Hilvanlı gençle birlikte kaldım, özelliklerini tanıdım ve onları dinledim. Onların Halil Çavgun’a bağlılıklarını, yaklaşımlarını yakından biliyorum. Önder Apo’nun Haki Karer yoldaş için ifade ettiğinin aynısını ifade edebilirim. Hilvan gençliğini PKK örgütlemedi. Hilvan gençliği zaten örgütlüydü. Örgütleyen Halil Çavgun’du. Halil Çavgun’un kişiliği ve benzer özellikte olan bazı genç kişilerle –ki öncü kesinlikle Halil Çavgun’du- örgütlü bir gençliği vardı. Zaten köy gibi küçük bir kasabaydı. Gençler hepsi birbirlerini tanıyorlardı. Öyle gençlik grubu olarak PKK’ye katıldılar. Örgütlenmeleri PKK temelinde daha derinleşti ve o gençlik duruşu Hilvan direnişini yarattı. Hepsinin özellikleri de birbirine benziyordu. M. Emin Yavuzlar, Salih Kandal’ın durumu, Mehmet Ağaç’ın durumu. Demek ki aynı sosyal ve ekonomik ortam benzer özellikler yaratıyor. Aynı koşullardaydılar ve birbirini etkilemiş eğitmiş aynı ahlakı, kültürü ve özellikleri edinmişlerdi. Bu, ezilen yurtsever Kürt insanının, gençliğinin tarihten gelen Kürt kişiliğinin özellikleriydi. Önder Apo şahsında bu özellikler devrimci-sosyalist bilinçle, özgür birey, demokratik komün özellikleriyle birleşip daha çok gelişmiş ve şekillenmişti ki, onlar ilk toplumsal özelliği temsil ediyorlardı. PKK’ye katılınca Önderlik çizgisiyle birleşince benzer gelişmeyi yaşadılar. Güçlü bir devrimci duruşu ortaya çıkardılar. O gençler temelinde Hilvan, PKK’nin en çok örgütlemiş olduğu kasaba oldu. Öncüleri kesinlikle Halil Çavgun yoldaştı. Zaten Önder Apo bir toplantı yaptıktan sonra onlar da Mazlum arkadaşın “katılıyorum” dediği gibi katılmışlardı. Böylece Apocu gençlik olmuşlardı.

Yarın:

Halil Çavgun’un şehadeti ve Mehmet Karasungur’un direnişi

Yazarın diğer yazıları

    None Found